Chopin (znowu) trafił do Arktyki. Tym razem pogoda sprawiła problemy.
Kilka dni temu do Światowego Archiwum Arktycznego (Arctic World Archive, AWA) w Longyerbyen na Svalbardzie trafił drugi depozyt Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Pierwszy – składający się z jednego nośnika piqIFilm – został złożony w 2024 roku. Znajdowały się na nim cyfrowe kopie wybranych rękopisów muzycznych Chopina ze zbiorów Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie.
AWA to tworzone od 2017 roku cyfrowe archiwum, w którym spoczywają m.in. cyfrowe wersje manuskryptów z Biblioteki Watykańskiej, obrazów Rembrandta i Muncha. Ze Światowego Archiwum Arktycznego archiwum korzystają też firmy technologiczne, przechowując tam swoje najcenniejsze kody źródłowe.
Archiwum znajduje się w nieczynnej kopalni węgla, głęboko pod ziemią, gdzie panuje stabilna temperatura i wilgotność powietrza. Jest niedostępne dla osób postronnych, położone na trudno dostępnej wyspie. To świetne miejsce do do zabezpieczania dóbr kultury.
Niedawno, 28 lutego, pracownicy Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina zdeponowali w AWA 9 kolejnych nośników, na których umieszczono pozostałe cyfrowe kopie rękopisów kompozytora oraz jego korespondencja przechowywana w Muzeum Fryderyka Chopina. Oprócz pamiątek związanych z Chopinem na nośnikach znalazły się też efekty wieloletniego projektu „Dziedzictwo muzyki polskiej w otwartym dostępie”, na który składają się cyfrowe kopie rękopisów i druków muzycznych z wybranych polskich muzeów, bibliotek i archiwów.
Pierwotnie zdeponowanie archiwum planowano na 26 lutego. Jednocześnie miał się odbyć koncert Krzysztofa Wiercińskiego, którego gośćmi byliby depozytariusze z Polski i innych krajów. Niestety, burza śnieżna spowodowała, że uroczystości przesunięto, a dwa dni później pianista nie mógł uświetnić uroczystości koncertem.
PiqIFilm to optyczny analogowy nośnik danych. Informacje zapisano na nim w formie cyfrowej i wizualnej. Pozwala on też na zakodowanie informacji na temat sposobu odzyskania danych, w tym instrukcję skonstruowania urządzenia pozwalającego na odczyt informacji z nośnika. PiqIFilm to poliestrowa folia pokryta warstwą żelatyny zawierającą halogenki srebra. To nic innego jak udoskonalony mikrofilm, który w sprzyjających warunkach pozwala na przechowywanie informacji przez ponad 1000 lat. Jest odporny na temperaturę, zakłócenia magnetyczne i elektromagnetyczne, a jako nośnik analogowy, odporny jest na cyberataki.
W AWA przechowywane są też prace Wisławy Szymborskiej i Olgi Tokarczuk.
Komentarze (0)