Niezwykłe odkrycie w Paryżu: pozostałości celtyckiej osady, która dała początek stolicy Francji
Lutecja jest to miasto Paryzjów, leżące na wyspie utworzonej przez rzekę Sekwanę. Tak w rozdziale 57. księgi VII Wojny galijskiej opisuje Cezar celtyckie oppidum, które dało początek współczesnemu Paryżowi. Teraz w Paryżu ogłoszono wielkie odkrycie – pod dziedzińcem najstarszego na świecie wciąż działającego szpitala Hôtel-Dieu, który znajduje się na l’île de la Cité, znaleziono mur z kamienia i drewna, którego technika budowy jest charakterystyczna dla fortyfikacji galijskich z końca epoki żelaza.
Imponujący mur zachował się na długości 20 metrów. Co więcej, nosi ślady gwałtownego pożaru, w pobliżu znaleziono zwęglone nasiona i pozostałości spalonego budynku oraz dużą sztuczną platformę z piasku i żwiru. Wszystko wskazuje na to, że to fragment fortyfikacji Lutecji. Wstępne wyniki datowania radiowęglowego wskazują na przedział między 200 a 10 rokiem przed naszą erą.
Lutecję znamy głównie z opisu Cezara. W 53 roku p.n.e. rzymski wódz zwołał tam zgromadzenie plemion galijskich. Rok później pod Lutecją miała miejsce bitwa pomiędzy legionami prowadzonymi przez jednego z oficerów Cezara, Tytusa Labienusa. Z relacji autora „Wojny galijskiej” dowiadujemy się, że przed bitwą nieprzyjaciele [...] kazali Lutecję spalić i zerwać mosty wiodące do tego miasta.
Przez wieki bez odpowiedzi pozostawało pytanie, gdzie dokładnie znajdowała się Lutecja. Na podstawie opisu Cezara wysunięto hipotezę, że Celtowie założyli swoje oppidum na l’île de la Cité. Brak jednak było jednoznacznych dowodów, a ten sam opis posłużył niektórym do zaproponowania innej lokalizacji – wyspę położoną w zakolu Sekwany w Nanterre na przedmieściach Paryża.
Odkrycie w samym sercu stolicy Francji galijskiego muru może być rozstrzygające. Mur ma typowo galijską strukturę, łącząc bloki kamienne i poziomo ułożone elementy drewniane. Ślady pożaru i znaleziony u podnóża grot galijskiej włóczni zwiększają prawdopodobieństwo, że to właśnie Lutecja.
Prowadzone są właśnie badania, które mają dać odpowiedzi na pytanie o dokładną funkcję muru, datę jego budowy, sposób jego zniszczenia i porzucenia, związek pomiędzy murem a platformą z piasku i żwiru, możliwą obecność starszych budowli pod konstrukcją.
Mur nie będzie konserwowany in situ. Kamienne bloki były wystawione na gwałtowne działanie ognia, są poważnie uszkodzone, większość drewnianych elementów uległa zwęgleniu. Dlatego w najbliższych tygodniach wykonany zostanie dokładny trójwymiarowy model muru. Z czasem mur ma zostać zdemontowany i zrekonstruowany w jednym z paryskich muzeów z użyciem oryginalnych kamieni.
Komentarze (0)