Kilkanaście miesięcy temu, 4 lipca 2025 roku, zarejestrowano rozbłysk gamma oznaczony jako GRB 250704B. Trwał on około 0,4 sekundy. Takie zdarzenia astronomowie wiążą z łączeniem się zwartych obiektów, na przykład gwiazd neutronowych. Ich połączenie się może uruchomić wyrzut materii poruszającej się niemal z prędkością światła i wywołać błysk wysokoenergetycznego promieniowania. Jednak w tym czasie satelita Einstein Probe obserwował ten sam fragment nieba w zakresie miękkiego promieniowania rentgenowskiego, czyli promieniowania X o stosunkowo niewielkiej energii.

Einstein Proble zarejestrował źródło EP250704a. Początkowo impuls rentgenowski pokrywał się z impulsem gamma, co pozwoliło połączyć oba zjawiska z jednym wydarzeniem. Później promieniowanie gamma zniknęło, a promienie X wciąż były rejestrowane. Satelita uchwycił trzy etapy: ostry błysk, kilkusekundowy „ogon” emisji i rozciągnięte w czasie pojaśnienie, które rozpoczęło się około 20 sekund po początkowym błysku. Łącznie aktywność w zakresie promieniowania rentgenowskiego trwała około 560 sekund.

Po rozbłyskach gamma astronomowie często obserwują poświatę, która powstaje, gdy wyrzucona materia zderza się z otoczeniem i oddaje mu energię. Tutaj jednak jasność promieniowania rentgenowskiego nie pasowała do standardowej poświaty, zmieniała się zbyt szybko, by odpowiadała standardowemu modelowi. Zmieniał się też rozkład energii fotonów. Zdaniem badaczy wskazuje to, że źródło zasilania wciąż znajdowało się wewnątrz obiektu.