Kanadyjskie humbaki uczą się od emigrantów z Alaski
Od wielu lat u wybrzeży Alaski naukowcy obserwują niezwykłą taktykę polowań stosowaną przez humbaki. Polujące zwierzęta wspólnie tworzą duży krąg z wypuszczanego powietrza, otaczając nim ryby i zmuszając do zagęszczenia się. W ten sposób mogą za jednym razem połknąć większą ilość pożywienia. Działanie takie wymaga współpracy, związane jest z istnieniem złożonych więzi społecznych i pokazuje, że humbaki potrafią uczyć się współdziałania. Najnowsze badania pokazują zaś, że uczą się od emigrantów.
Naukowcy ze szkockiego University of St Andrews badający odradzającą się populację kanadyjskich humbaków, zauważyli, że zwierzęta ta zaczęły stosować podobną taktykę polowań, co ich krewni z okolic Alaski. Gdy zaś bliżej się temu przyjrzeli, stwierdzili, że humbaki żyjące na kanadyjskich wodach najprawdopodobniej nauczyły się tej metody polowań od emigrantów z Alaski. Nie wiemy tylko, czy kanadyjskie humbaki nigdy jej nie znały, czy też utraciły wiedzę w wyniku przetrzebienia ich populacji przez ludzi.
Badacze, analizując długoterminowe dane dotyczące sieci społecznych humbaków, wykazali, że rozprzestrzenianie się nowej techniki polowań jest ściśle związane ze strukturą społeczną oraz przekazywaniem wiedzy przez kluczowych osobników i grupy.
Wymiana wiedzy i umiejętności pomiędzy różnymi grupami ludźmi to jeden z kluczowych elementów rozwoju cywilizacji. Teraz widzimy, że do takiej wymiany zdolne są też humbaki. Polowanie w ten sposób nie jest po prostu sztuczką. To rodzaj współdzielonej wiedzy, która zwiększa odporność całej populacji na niedobory, mówi główna autorka badań dr Éadin O’Mahony.
Odradzanie się gatunku nie jest prostą zabawą z liczbami. W miarę, jak liczba waleni raz spada, raz wzrasta, rozprzestrzenianie się wiedzy w danej populacji może determinować, w jaki sposób poradzi sobie ona z wyzwaniami. Utrata wiedzy może być równie dewastująca, co utrata populacji i równie trudna do odzyskania. Ochrona obszarów na których występują różnice kulturowe może dodatkowo wzmacniać działania na rzecz ochrony gatunku, gdyż umożliwia rozprzestrzenianie się wiedzy, dodaje uczona.
Badania te dostarczają nam kolejnej porcji wiedzy na temat przypływu i rozprzestrzeniania się informacji w świecie zwierząt i pokazują, jak ważny jest to proces dla przetrwania gatunków. Pokazują też, że w działaniach na rzecz ich ochrony konieczne jest uwzględnienie wiedzy i kultury, której nośnikami są poszczególne zwierzęta i populacje.
Komentarze (0)