Uda się skonstruować niezatapialny statek?

| Technologia
Postaw mi kawę na buycoffee.to
Jevgēnijs Šlihto, Flickr

Sto lat od zatonięcia Titanica inżynierowie wciąż marzą o skonstruowaniu niezatapialnego statku. I dzięki pracy naukowców z Instytutu Optyki University of Rochester, są bliżej tego celu niż kiedykolwiek indziej. Profesor Chunlei Guo i jego zespół z Laboratorium Energetyki Laserowej opracowali proces produkcyjny, dzięki któremu uzyskali niezatapialne aluminiowe rury. Nie toną one niezależnie od tego, jak długo pozostaną w wodzie, ani jak wiele dziur w nich zrobimy.

Uczeni wytrawili wnętrze rur, tworząc na powierzchni mikro- i nanownęki powodujące, że materiał staje się superhydrofobowy, odpycha wodę i pozostaje suchy. Gdy rury takie wrzucimy do wody, uwięzione we wnękach powietrze zapobiega ich zatopieniu. Co ważne, dodaliśmy przegrodę w środku rury, więc nawet jeśli wciśniesz ją pionowo pod wodę, pęcherzyk powietrza zostanie uwięziony i nada jej pływalność, mówi Guo.

Uczony już w 2019 roku zaprezentował superhydrofobowe urządzenie pływające, zbudowane z dwóch połączonych dysków. Obecny projekt znakomicie upraszcza i ulepsza tę architekturę. Dyski mogło bowiem tracić pływalność przy ekstremalnych kątach nachylenia. Rury są odporne na warunki spotykane na morzu. Testowaliśmy je w naprawdę trudnych warunkach przez tygodnie i nie stwierdziliśmy żadnego pogorszenia ich wyporności. Można w nich robić duże dziury, i pokazaliśmy, że nawet jeśli poważnie uszkodzisz rury, wycinając w nich tyle otworów, ile się da, nadal będą się unosić – mówi Guo.

Rury można łączyć, tworząc rodzaj tratw, stanowiących podstawę statków czy platform pływających. Podczas eksperymentów w laboratorium wykorzystywano rury o długości do pół metra. Jednak z łatwością można je skalować. Urządzenia takie można by zastosować na przykład do pozyskiwania czystej energii z fal morskich.

Więcej szczegółów w artykule Geometry-Enabled Recoverable Floating Superhydrophobic Metallic Tubes.

rura superhydrofobowość state Titanic niezatapialny