Niezwykle ciasny układ poczwórny. Jak cztery gwiazdy w Układzie Słonecznym
Zespół naukowy z Węgier, Czech, Słowacji, USA i Chin odkrył najbardziej kompaktowy poczwórny układ gwiazd typu 3+1. TIC 120362137 składa się z zaćmieniowego układu podwójnego o okresie 3,28 dnia – czyli takiego układu dwóch gwiazd, w którym z ziemskiego punktu widzenia gwiazdy powodują swoje zaćmienia. Układ ten co 51,3 doby ulega zaćmieniu przez trzecią gwiazdę. A wokół tej trójki krąży jeszcze jedna gwiazda. Wszystkie gwiazdy znajdują się niezwykle blisko siebie.
Trzy gwiazdy wewnątrz układu są bardziej masywne i cieplejsze od Słońca. Ich masy wynoszą od 1,36 do 1,75 masy Słońca. Wszystkie pomieściłyby się... wewnątrz orbity Merkurego. Czwarta gwiazda, o masie około 1 masy Słońca, obiega te trzy w ciągu 1046 dni, a jej orbita zmieściłaby się wewnątrz orbity Jowisza. Dzięki zastosowaniu satelity TESS, naziemnej fotometrii i spektroskopii uzyskano linie spektralne wszystkich czterech składowych, co czyni ten układ najlepiej scharakteryzowanym poczwórnym systemem gwiazdowym typu 3+1. Modelowanie ewolucji wskazuje, że system zakończy żywot jako para białych karłów.
Mamy tutaj więc do czynienia z rzadkim hierarchicznym układem wielokrotnym o krótkim okresie orbitalnym. Takie układy, gdy są zbudowane z 3 gwiazd, składają się z układu podwójnego, wokół którego krąży jeszcze jedna gwiazda. W przypadku układów poczwórnych spotykamy konfigurację 2+2 – to krążące wokół siebie dwa układy podwójne – lub właśnie 3+1.
TIC 120362137 jest stabilny dynamicznie, układ istnieje już ponad miliard lat. Orbity wszystkich gwiazd znajdują się niemal w jednej płaszczyźnie, co sugeruje, że układ powstał w takiej właśnie formie. Jest to najbardziej kompaktowy spośród obecnie znanych hierarchicznych układów gwiazdowych typu 3+1.
Układ szczegółowo opisano w artykule Discovery of the most compact 3+1-type quadruple star system TIC 120362137.
Komentarze (0)