Szafa katalogowa na zagraniczne wzorce wag
Jeszcze dwa wieki temu nie istniał międzynarodowy wzorzec wagi, każdy region miał własny standard. A przecież waga to podstawa handlu, kupcy musieli wiedzieć, w jaki sposób jednostki z danego regionu świata mają się do jednostek używanej w ich własnym kraju. Dlatego powstawały tabele z przelicznikami, jednak nie były one wystarczająco dokładne.
W końcu rząd Jego Królewskiej Mości Jerzego III postanowił rozwiązać ten problem. Dnia 10 marca 1818 roku minister spraw zagranicznych Robert Stewart wysłał następujący list: Do brytyjskich konsulów za granicą: należy się starać o zdobycie standardowego funta lub marki używanej w miejscu waszego pobytu do ważenia złota i srebra, a także innych, mniejszych jednostek wagowych stosowanych w tym celu. Przysłane odważniki były przechowywane w widocznej na zdjęciu szafie w Mennicy Królewskiej.
W 1820 roku matematyk Patrick Kelly i królewski mistrz probierczy Robert Bingley precyzyjnie porównali przysłane odważniki z brytyjskimi standardami. Okazało się, że tabele z przelicznikami często podawały złe wartości.
Podstawowym celem było stworzenie możliwości porównania wag metali szlachetnych, jednak nie tylko takie odważniki zgromadzono. Sytuacja była bowiem wówczas bardzo skomplikowana. Ot, chociażby w Rzymie. Kupcy handlujący w Wiecznym Mieście potrzebowali jednego zestawu odważników dla złota i srebra, innego dla lekarstw, jeszcze innego dla pozostałych towarów, ale przy towarach sypkich – jak sól – posługiwano się jeszcze innymi wagami.
Zdjęcie możecie oglądać dzięki uprzejmości Catherine Boarman, autorki świetnego bloga Cultural Wednesday. Koniecznie tam zajrzyjcie!
Komentarze (0)